woensdag 21 maart 2018

Floris ingezet als duwboot

Op de training was een 'sleep' met een gans uitgezet. Het bleek een lastige omdat de sleep door laag water ging en er zaten een aantal bocht in de sleep. Op het filmpje is te zien waar Floris terug kwam door het water. Op dat zelfde punt begon de sleep. Dus moest Floris eerst over water naar dat punt worden gedirigeerd en daarna moest hij de sleep oppakken en uitwerken. Wat je ziet is het laatste stukje van de oefening. Door het gewicht van de gans zie je weinig van Floris. Hij duwt de gans over het water. Eenmaal op het land moet hij het nog netjes afgeven (natuur zonder schudden) Dat lukte prima, dus Floris blij en het baasje blij!




donderdag 15 maart 2018

Plasticsoep versus eigenbelang


Django en Floris houden de 'wacht' op onze buit

Op mijn wandelingen met mijn honden kom ik in de uiterwaarden veel plastic afval tegen. Dan neem ik met regelmaat een plasticzakje mee van huis om plasticafval uit de natuur te halen. Waarom doe ik dat? Voornamelijk omdat ik het erg onesthetisch vind al dat afval op plekken waar het niet thuishoort. Dat plastic heeft een reis gemaakt van 0 tot wel 900 km voordat het in de oogharen van de rivier beland! Natuurlijk gaat het door mijn hoofd dat het plasticafval uiteindelijk in zee terecht komt en dat die arme vissen daar tussendoor moeten zwemmen en erger, dat ze er aan dood kunnen gaan.
Dan hoor ik ook de stem van oud politicus Jan Terlouw zeggen: "We moeten de wereld goed achterlaten voor onze kinderen en kleinkinderen én het is oplosbaar!". Nu weet ik inmiddels dat we geen directie acties van politici kunnen verwachten; die komen alleen in beweging als er kiezersstemmen te werven zijn, als er veel mensen hun verontwaardiging laten doorklinken op de plekken die er toe doen of als ze door een importante mogendheid worden gecorrigeerd of terecht worden gewezen.
Wat ik de laatste tijd wel waarneem is, dat er belangrijke organisaties er aandacht aan geven. Dan huilen de politici even mee en kijken daarna in het rond of er ook mensen zijn die gaan morren. Zo niet, dan gaat de gekte van alledag gewoon door. Nu zag ik ook een actievoerder die met een deurwaarder voedseldistributies bezocht om hen in beweging te brengen om in ieder geval statiegeld te heffen op petflesjes. Dan krijg je met gladde jongens te maken die ervoor kiezen zich van de domme te houden en komen dan met een verhaal van: “De anderen (concurrenten) doen het ook niet!”. Dan hoor ik weer die zin van Jan in mijn hoofd: “Het is oplosbaar”. Inmiddels weet ik ook dat de ‘vonk’ van ‘onderaf’ moet komen. Dus van de echte helden, vrije geesten, deurenbonkers en levenskunstenaars! Ja, wie zijn dat dan, want als ik naar het gedumpte plastic kijk, die na elke hoge waterstand van de rivier terugkomt en erger word, dan lijkt me ook een rol weggelegd voor visionairs, zoals Jan Terlouw, die hun gedachtegoed op inspirerende wijze aan ons kunnen overbrengen zodat leerkrachten, universiteiten, meesters, uitvinders ermee aan de slag kunnen gaan richting de mensen die het zomaar laten gebeuren en de veroorzakers. Want naar mijn mening komt die afval door onwetendheid, luiheid, gewoonte, winstbejag en geestelijk onvermogen. Nu is aan dat laatste weinig te doen dus kunnen we ons richten op de rest en laten we dat maar gemakshalve ‘cultuur’ noemen. Het begint met onze opvoeding! Voorbeeld: Zo liep mijn vrouw in de stad achter een vrouw met een kinderwagen. De vrouw stak een snoepje in haar mond en gooide het plasticwikkeltje op de grond, waarop mijn vrouw zei: “Mevrouw, u laat iets vallen”. De vrouw keek om en zei:”Nee hoor, ik heb het niet meer nodig”. Dit gedrag is nu een onderdeel van onze 'cultuur' geworden!
Waarmee ik wil zeggen dat het bij de mensen diep geworteld zit. Het wordt dus een hele klus.
Een andere en moeiteloze oplossing is dat we er helemaal niets aan doen. We kijken de andere kant op en richten ons, als een heilige mantra, op hetgene waar we mee bezig zijn. Dus we kopiëren de ene dag naar de andere. We staan op, doen wat we normaal gesproken doen, werken, eten, TV kijken en weer naar bed. De plasticsoep wordt groter en groter, komt in de vissen dus in de voedselketen, wij eten vis (met plastic) gaan uiteindelijk dood, gaan de grond in en dan……neemt Moeder Aarde het weer over en het plastic komt weer in de Aarde terecht waar het ook vandaan kwam. Eigenlijk dus niet zoveel aan de hand, het is gewoon een kwestie van tijd én die is in overvloed en we hebben daarop (gelukkig) geen invloed. Dus laat het maar gebeuren en vertel je kinderen en kleinkinderen maar dat je wegkijken ook een ‘deugd’ is. En dat je alle vertrouwen heb in je nakomelingen dat zij daarmee kunnen leven.
Voorlopig blijf ik mijn plastic zakjes vullen....



maandag 5 februari 2018

Groene weelde was vandaag kale natte weelde

Vandaag een gezellige dag met Koert en Beer gehad. Beer had nog een verjaardagsbezoek van ons te goed dus reden we naar Amsterdam om vader en dochter op te halen voor een bezoek aan de 'Groene Weelde'. Dit gebied staat voor vele beter bekend als de Floriade in 2002. Nu was het koud en winderig en we zagen dat vele bomen de laatste januaristorm niet hadden overleeft. Toch was het heerlijk de honden uitlaten. Die hebben daar volop de ruimte en lekkere luchtjes om uit te werken. Natuurlijk moesten ze onderweg even afkoelen in de vele slootjes. Onderweg kwamen we een soort van uitkijkpost tegen van zo'n 40 meter hoog. Dus gingen we dit bouwwerk even onderzoeken en konden we van het uitzicht genieten. Bij de auto gekomen werden de honden flink droog gemaakt door Beertje en dat deed ze voortreffelijk!



Eindelijk boven gekomen




 Weer op de terugweg...

 Floris en Django worden onder handen genomen door Beertje. Super!

Zo te zien is Floris er erg blij mee....


woensdag 20 december 2017

Bevers in Bommel!

Binnen een straal van 700 meter van mijn huis zijn Beversporen aangetroffen. Ik dacht dat ik in een stad woonde waar je geen Bevers (Castor Fiber) zou verwachten. Maar nee, de realiteit is anders! Na de Vos is nu ook Bever een inwoner van Bommel. Een deskundige melde in de plaatselijke krant dat het mogelijk een Bever is geweest op doorreis. Zelf vind ik het een prettige gedachte dat dieren hier weer kunnen gedijen. Dat was zo'n 20 jaar geleden wel anders. Voor die periode werd de Waal gebruikt als vuilnisplek voor de meest uiteenlopende bedrijven. Het was een grote riool waar dieren zich niet thuis voelde en aan de vervuiling dood gingen. Dat is nu gelukkig anders. Zo zijn er naast de Zalm weer Aalscholvers, Zoetwaterkrabben en Mosselen, meerdere soorten Reigers, IJsvogels en nu ook de Bever. Super! Wat kunnen we in de nabije toekomst nog meer verwachten? Ik hoop op de Otter. Een prachtdier. Sierlijk, snel, behendig en sociaal. Hebben we nodig in Nederland. Op de Hoge Veluwe zou de Wolf ook niet misstaan. Voorlopig ben ik tevreden met de Bever, al zijn de beheerders van de dijken daar niet zo blij mee. Kort na de ontdekking van deze Bever(s) zijn er nabij de knaagplek vele bomen gerooid. Ik zeg: "geef ze een mooie plek om te gedijen!".



Natuurlijk gingen we als meelevend comité de knaagplek in ogenschouw nemen. Volgens Floris scheelt het veel kapwerk voor de beheerder... 

dinsdag 24 oktober 2017

Beer Back in Bommel

Het is altijd weer een feestje als Beertje in Bommel is. Ze is n.l. gek op onze honden. Daarnaast is ze ook heel creatief en dit keer werd uit klei een vader en zoon Stegosaurus geboetseerd. 

 Dit is zoonlief Stegosaurus
 Nog even op de foto bij het afscheid.
Zoonlief met zijn vader genietend in het groen.

woensdag 11 oktober 2017

Gewijde grond op de Hondsrug

We waren in het weekend van 6, 7 en 8 oktober 2017 in Schoonoord (20 km van Emmen. Daar waren we te gast op het terrein van Rijmaran. Dat is bij het Slenerbos en het bleek daar een oud bewoond gebied te zijn. Op zaterdagmorgen lied ik de honden uit en ging het bos in. Op een gegeven moment doemde daar een hunebed op. Dat is best wel een ervaring als je daar in alle stilte in de ochtendnevel in oog komt te staan met zo'n oud monument. De hunebedden in Drenthe werden zo'n 5000 jaar geleden bebouwd en zijn de oudste monumenten in Nederland. In Drenthe staan er maar liefst 52 stuks. Binnen een straal van 30 kilometer vind je ze allemaal. Ze zijn gebouwd door het Trechterbekervolk, van zwerfkeien die in de IJstijd naar Drenthe zijn meegevoerd. De meeste hunebedden staan in het Hondsruggebied. Genoemde hunebed bleek nr. D49 te zijn en is ook bekend onder de naam: De Papeloze kerk. 

We waren daar niet voor de monumenten maar voor de jachthondentraining van mijn trainingsgroepje en de overige groepjes. Bij elkaar 24 mensen en 18 honden. 24 mensen die dol op hun hond zijn en er zin in hebben een fijn weekend te vieren met ontspanning en humor en ook met leuke jachtoefeningen. Het is dan dolle pret als er na het eten een quiz word gedaan in de grote tent. Een quiz over de jacht en onze honden. Maar dan één met onverwachte wendingen en uitkomsten. Dan gaan er veel mensen aan het einde van de avond met zere lachspieren naar hun bed.

Overdag zijn we weer in het bos te vinden en zijn we weer even serieus met de jachtproeven bezig. Voor Jitte en mij bekend het een leuk weekend samen met fijne mensen en leuke activiteiten.

Ik had mijn gitaar meegenomen om, als daar hét moment voor was, de groep te laten zingen op bekende popliedjes. Maar op de eerste kennismaking op vrijdagavond ging er iets goed mis. Een haakje wat aan de riem van Floris zat ging in mijn vingertopje van de linkermiddelvinger en door de trekkracht trok het haakje er een scheur in. E.e.a. was een reden om naar het ziekenhuis te Emmen te gaan. Daar is het gehecht en kreeg ik een tetanuskuur (2 injecties en later thuis nog eens 2) 
 Lastig om zo gitaar te spelen.... 

Inmiddels een ventielslangetje om de haak gedaan.
 In de Papeloze kerk kan je best wel een dummy verstoppen...
 Floris! Naar rechts!
 De 'wachtkamer'
 Even kijken of we de proef kunnen volgen...
 Django met een 'verse' dummy!
 Soms lang wachten....maar dat kan ook met plezier!
 Gevonden....in de restanten van landbouwgrond uit het IJzerentijdperk.
 Héél voorzichtig het sneetje brood naar de baas brengen....
Een sneetje ongeschonden brengen is best heel knap! Dat lukte maar 3 honden (van de 18)
 Baasje tevreden!
Dat zijn de toeschouwers ook!

dinsdag 25 juli 2017

Vakantie Oostenrijk

Drie weken met vakantie en dit jaar naar Oostenrijk. Froukje en Ian wonen nu 15 km van Zell am See in een klein dorpje. Twee van de vier huizen die ze bouwen zijn klaar en dat betekent dat om hun huis nog veel bouwbedrijvigheid is. Wij zijn zelf neergestreken zo'n 30 km van Zell am See op een camping in Hollersbach. Daarvoor hebben we nog even in Mittersill gestaan. Ja, dan zit je aan het Nationalpark Hohe Teuern. In dat park hebben we mooie uitstapjes kunnen maken. Die wandelingen waren op het lijf geschreven van Django en Floris. Zelf het koude water hielt ze niet tegen om zich te laten afkoelen in meertjes en beekjes.
De tochten naar de Weißsee en de langste waterval van Europa bij Krimm waren echt hoogtepunten. Ook de wandeling naar de Hintersee is een aanrader. Toen we na de koffie met Agfelkuchen weer aan onze terugtocht begonnen, kwamen we langs een verharde weg waarop een auto stil bleef staan en de bestuurder onze richting op keek. Ze draaiden hun ramen open en toen zag ik een reuenkop van een Grote Münsterlander. Django en Floris kwamen gelijk in actie en gingen er op af. We spraken wat met de inzittende en toen ze weer doorreden nam mijn honden een sprint achter de auto aan. Na zo'n 100 meter stopte de auto weer en mijn honden stonden tegen de auto op om contact te maken. Ik heb ze toen moeten aanlijnen waardoor de auto weer door kon gaan.
En natuurlijk de bezoekje aan Anna en Dara waren feestjes! Jitte is met ze mee gegaan naar hun laatste schooldag van de Kindergarten. 


 Wat een leuk weerzien, maar nu in Oostenrijk!
 Op de achtergrond de Hintersee
 Op 2000 m. bij de Weißsee. 



Als het maar koud is...
Het plaatje spreekt voor zich...